Pagina's

Translate

maandag 7 april 2014

Mijn tuin in 2014.

Aan de rechter zijkant van mijn huis was het altijd een rommeltje, ik noem dat deel van mijn grond de slurf of het steegje. De grond waarop mijn huis staat ligt lager dan de grond van de buren. Mijn huis is meer dan 100 jaar oud. Later werd de straat waaraan ik woon verhoogd, waardoor mijn huis dus lager ligt. De later gebouwde huizen zijn dan natuurlijk op straathoogte gebouwd. Door dat hoogteverschil komt er altijd aarde in mijn steegje en aarde geeft weer veel onkruid. Nu heeft broertje Jan er een mooie bak gemaakt die alle aarde tegen moet houden. Het ziet er netjes uit. Een fijn plekje om te zitten wanneer de wind NO is, zit ik lekker uit de wind.

Deze insectenflat heb ik gemaakt van restjes hout, kleine bloempotjes gevuld met stro, stukjes van tonkinstokken en nog wat frutseltjes waarvan ik dacht dat insecten er wel graag in zouden willen kruipen. De huur wordt voldaan door bestuiving van mijn moestuin.

¨Jij bewaart ook alles, wat moet je hier nu mee?¨ Dat heb ik al zo vaak gehoord, ik heb het zelfs tegen mijzelf gezegd. Dit jaar heb ik een nieuw bed gekocht en de oude bedbodems (lattenbodems van beukenhout!! ja, dat gooi je toch niet weg!!) helemaal uit elkaar gehaald en in de schuur gezet. Maar kijk eens wat ik er nu van heb gemaakt: Een fijne plantentafel. Ideaal toch? 
Mijn lijfspreuk (behalve homo sum): Weggooien kan altijd nog.

In deze plantenbak met trellis heb ik stekken van frambozenplanten gezet. Het is pas begin april en er zitten al bloemknoppen in. 
Dat zal een flinke oogst worden. Kan ik tenminste ook veel invriezen voor de winterperiode.


Met de bessenstruik en alle andere fruitbomen/-struiken kom ik dan de winter wel gezond door.
Aquarel: Beschermengel van de elfjes.

En de schillen... die kunnen hierin, voor de schillenman.
Natuurlijk wil ik de opbrengst van mijn tuin delen met de vogels (en overige in de tuin levende dieren). Maar om nu alles aan roofzuchtige aardbeidieven over te laten gaat mij te ver. Délen zei ik.
Nu las ik op internet de volgende truc:
Verf enkele kiezels -ongeveer zo groot als een aardbei- rood en leg die tussen de aardbeiplanten vóórdat de aardbeien rood zijn. Vogels gaan daarop af en merken dat het niet eetbaar is. Wanneer de aardbeien rood zijn zullen ze die met rust laten. 

De bloemen in de Pioenroos in mijn tuin lijken op een spiegelei. Zien er mooi uit. Ik vind ze wel te sterk geuren om binnen te zetten (nee, niet naar ei!). Dus ik knip er geen bloemen van. Pioenrozen bloeien maar kort maar ze staan bij het terras, dus goed in zicht.